English version

KINOSITA Zyunzi: Vespera gruo. Eljapanigis MIYAMOTO Masao. Ilustris KITA Satori. Oosaka: Japana Esperanta Librokooperativo, 1982. 73p.

Ĉi tiu unuakta teatraĵo taŭgas por kvar rolantoj kaj — kiel greka tragedio — ĥoro, ĉifoje el infanoj. Kaj laŭ la aristotela difino de la termino, vere temas pri tragedio, kvankam sen mortoj.

La kvar rolantoj estas Yohyô, lia edzino Tû, kaj du friponoj el najbara vilaĝo, Sôdo kaj Unzu. Yohyô loĝas en montodekliva kabano kun sia edzino Tû, kiu scipovas teksi la raran — kaj tre valoran — Ŝtofon el Mil Gruaj Plumoj. La geedzoj vivas solaj kaj kontentaj, interagantaj nur kun la infanoj de la regiono, ĝis Sôdo kaj Unzu, flarantaj makleraĵon el vendado de la multekosta Ŝtofo, vekas la avarecon de Yohyô kaj instigas lin trudi al sia edzino la teksadon de la ŝtofo. Tion farante, Tû rivelas sian sekreton kiam Yohyô malobeas ŝian komandon — kaj li perdas ŝin poreterne.

Mi dubas, ĉu multaj okcidentanoj legos ĉi tiun libron. Tio estas bedaŭrinda. Kvankam malfeliĉiga, ĝi estas bele verkita. Sole ĝena por kelkaj legantoj povas esti la troa uzado de interjekcioj, el kiuj kelkaj ŝajnas tre fremdaj al la okcidenta okulo (vidu aparte uzon de “hm…” sur paĝoj 64 kaj 66). La libro estas bele presita — mi trovis nur unu preseraron — kun bruna inko sur flavblanka papero. La dufolia kovrildesegnaĵo de Kita Satori estas belega — ankaŭ la internaj ilustraĵoj. Kvankam la libro ne estas granda, ĝi meritas, ke vi havu ĝin.

This one-act play is for four players and — like a Greek tragedy — a chorus, this time of children. And, by the Aristotelian definition of the term, it is truly a tragedy, though without deaths.

The four players are Yohyô, his wife Tû, and two rascals from a neighboring village, Sôdo and Unzu. Yohyô lives in a mountainside cabine with his wife Tû, who knows how to weave the rare — and very valuable — Cloth of a Thousand Crane Feathers. The couple live alone and happy, interacting only with the children of the region, until Sôdo and Unzu, smelling a commission from the sale of the expensive cloth, awaken Yohyô’s greed and encourage him to force his wife to weave the cloth. In doing this, Tû reveals her secret when Yohyô disobeys her command — and he loses her forever.

I doubt whether many Westerners will read this book. That’s unfortunate. Although it has a sad ending, it is beautifully written. The only problem for some readers may be the exaggerate use of interjections, of which several seem very foreign to the Western (Esperanto-speaking) eye (see especially the use of “hm…” on pages 64 and 66). The book is beautifully printed — I found only one typographical error — with brown ink on yellow-white paper. Kita Satori’s two-part cover drawing is beautiful — also the internal illustrations. Although the book is not large, it deserves for you to have it.