Interesaj noveloj, facile legeblaj.

La rakontoj mem estas humuraj kaj iom memorigas pri la preskaŭ samperioda usona romano Life With Father.

Leĝera libro, facile legebla, kaj ĝenerale amuza.

La leganto, kiun ĝi celas, estas la postbaza lernanto, ne kompetenta leganto de Esperanto.

Mi ne povas rekomendi ĉi tiun libron, simple pro tio, ke ĝi ne estas havebla. Sed mi donos provizoran rekomendon, esperante, ke iam iu reeldonos ĝin.

Ĉi tiu libro prezentas al ni naŭ originalajn novelojn de Stellan Engholm, verkitajn en bonegstila kaj relative facile legebla Esperanto

Ĉi tiu libro donas al ni entute 19 ekzemplerojn el la fabelaro de Miyazawa, tre diversajn.

Kun kelkaj esceptoj, la rakontoj suferas pro sia aĝo.

La titolo, laŭ la verkinto, ne venas el la radiko “erar’” sed el la sufiksoj “-er-” kaj “-ar-“.

Laŭ mia sperto, vi trovos ne ĉiun novelon ŝatinda, sed ankaŭ trovos almenaŭ unu juvelon, kaj eble pli.

Oni povas nur laŭdi la novelojn, kiuj, mallongaj, estas ĉiuj gemetoj.

Libro por sin distri dum (mallonga) vespero.

Sed plej juka por mi estis la fakto, ke la montofeino de Monto Bisbino, en la unua rakonto, ŝajne parolas la lombarditalan, tre belan latinidan lingvon kiu evidente ne ekzistis en la antaŭromia kelta epoko de la fabelo.

La stilo estas iom fremda por okcidentaj gustoj, tamen tute plaĉa.