La traduko de Tonkin estas preskaŭ senescepte bona. Tonkin ne falas en la kaptilon uzi nekutimajn vortojn por montri sian eruditecon, kiel multaj Esperantaj verkistoj; li ĝenerale uzas nur komunuzajn vortojn (supozeble Shakespeare faris same).

Ĉi tiu teatraĵo rakontas pri la careco de Boris Godunov, kaj precipe pri intrigo fare de malkontenta monaĥo, Gregor Otrepjev, fariĝi la iam murdita frato de Teodoro kaj pretendi la tronon.

Mi dubas, ĉu multaj okcidentanoj legos ĉi tiun libron. Tio estas bedaŭrinda.