Bona libro por homo, kiu ĵus finis komencgradan kurson pri Esperanto.

Estas bedaŭrinde, ke la serio jam finiĝis — sed, pro la fina situacio de Svedberg, ĝi ne povos daŭri, almenaŭ en la nuna formo.

Mi tre ĝuis ĉi tiun romaneton, kaj rekomendas ĝin al tiuj, kiujn interesas la detektivaj rakontoj.

Interesa historia (sed eble tute fikcia) rakonto.

Tyko Gabriel Glas estas kuracisto, homo iom soleca, mense brila liberpensulo kiu tamen obeas la formojn de la socio.

Kiel ofte okazas, la lingvaĵo de la libro estas relative simpla, kaj oni povas kun plezuro kaj unusesie legi ĝin se oni ne tro multe atendas de la intrigo.

Ĝenerale, mi trovis la intrigon pli interesa ol tiu en Falĉita kiel fojno.

Efektive la libro estas tre facile legebla.

Unu el la allogaj ecoj de la romaneto estas la humuremo de Johansson pri homaj antaŭjuĝoj.

En ĉi tiu libro, temas pri la dioj mem, tamen ne sen kelkaj anaĥronismaj komentoj fare de ili kaj de la verkinto.

Legebla. Ĉu leginda? Depende de la propra gusto.

Ne tro longa, facile legebla, kaj atentokapta.

Rekomendata aparte por progresantoj.