English version follows.

UEYAMA Masao: Mi amas. Kioto: L’ Omnibuso, 1977. 99p. Broŝurita. Kovrilo kaj ilustraĵoj de SAITO Eizo.

Efektive temas pri 16 noveloj, epizodoj el la vivo de riparisto de horloĝoj en Japanio, sinjoro kiu ankaŭ estis unu el la ĉefaj korifeoj de la japana Esperanta literatura movado en la jaroj 1960aj kaj 1970aj.

“Knaba hejtisto” traktas la aventurojn de knabo laboranta en publika banejo japana. En “Knaba propagandisto” ni lernas, kiel disinformi pri novsemajna kinofilmo en antaŭmilita japana vilaĝo. “Knaba instruisto” estas pagata por instrui riĉan samlernejanon. En “Pumpumŝipo” juna aspiranta maristo “ĝuas” sian unuan laboran vojaĝon. En “Atendi” oni devas atendi pagon, libron, rendevuo kun amatino, morton. “Fuma kiso” traktas la antaŭaĵojn de geedziĝo. La titolnovelo “Mi amas” estas konversacio pri amo inter maljunuloj. “Konversacio” traktas la arton konversacii en japana familio. “Donaco de lombardisto” povas esti sapo aŭ eventuale fotoj de certa speco. “Ĉu mi kokrita?” instruas kiel malaperigi de la pordo insistan ŝuldaton. “Thrill” estas donaco okaze de la 60-jariĝo. “Senvestiĝa danco” priskribas viziton al japana incitnudiĝejo (ne malsimila al tiuj en Usono, aparte se temas pri la konduto de la spektantaro). “La delica tranokto” okazas en fervoja stacidomo, dum legado de certa ĵus eltrovita Esperanta poemaro. “Por esti eterne juna” levas la demandon: ĉu atenti la koron aŭ la korpon? “Terpomo” estas leginda de ĉiu ano de (kaj uzanto de) la reto Pasporta Servo. Kaj “En vintro tamen ĝuplene” klarigas, kiel estiĝis ĉi tiu libro.

Troviĝas eraroj en la vortoj (ne la gramatiko), sed ili estas maloftaj. Ĉefe temas pri ellaso de unu litero, verŝajne pro tajperaro; atentinda eraro tia estas trovebla sur p. 31, kie la litero ‘n’ defalis el la vorto pinĉileto. La proverba konfuzo de la japanoj pri ‘r’ kaj ‘l’ troviĝas en nur unu loko, la vorto malprezura sur p. 51. La PIVa vorto ŝoĵio (p. 61, glosaro) iel fariĝas ŝozio sur p. 18. Interesa estas la uzo de horaro anstataŭ horloĝo sur p. 74.

Interesa novelaro, relative facile legebla.

Ueyama Masao: I Love. Kyoto: L’ Omnibuso, 1977. 99 p. Paper. Cover and illustrations by Saito Eizo.

These are 16 short stories, episodes from the life of a clock repairman in Japan, a gentleman who was also one of the main movers and shakers of the Japanese Esperanto literary movement in the 1960s and 1970s.

“Boy Stoker” is about the adventures of a boy working in a Japanese public bathhouse. In “Boy Propagandist” we learn how to spread information about the newly arrived weekly movie in a prewar Japanese village. A “Boy Teacher” is paid to teach a rich schoolmate. In “Pum-Pum-Ship” an aspiring young seaman “enjoys” his first working journey. In “To Wait” it is necessary to await payment, a book, a date with one’s beloved, death. “Smoky Kiss” is about the preliminaries to marriage. The title short story “I Love” is a conversation about love between elderly people. “Conversation” is about the art of conversing in a Japanese family. “A Pawnbroker’s Gift” can be sop or perhaps a certain type of photograph. “Was I Cuckolded?” teaches how to cause an insistent creditor to disappear from one’s doorway. “Thrill” is a gift on the occasion of becoming 60 years old. “Strip Dance” describes a visit to a Japanese strip join (not different from those in the U.S., especially when taking into account the behavior of the audience). “A Delicious Night” takes place in a railway station during reading of a certain just discovered Esperanto poetry collection. “To Be Eternally Young” raises the question: in heart or in body? “Potato” is worth reading by every member of (and user of) the Pasporta Servo network. And “Joyfully in Winter” explains how this book came to be.

There are errors in the words (not the grammar), but they are rare. Mainly these consist of the omission of one letter, probably due to a typing error; one such error worth noting can be found on p. 31, where the letter ‘n’ has fallen out of the word pinĉileto. The provoerbial confusion of the Japanese about ‘r’ and ‘l’ is found in only one place, the word malprezura on p. 51. The word ŝoĵio, also found in the Plena Ilustrita Vortaro (p. 61, the glossary) somehow becomes ŝozio on p. 18. The use of horaro instead of horloĝo on p. 74 is interesting.

An interesting story collection, fairly easily readable.