English version follows.

JOHANSSON Sten: La krimo de Katrina. Skövde: Al-fab-et-o, 2001. 36p. Broŝura.

Noto: Mia ekzemplero, de 2001, estas eldonita en Skövde, sed laŭ interkonsento kun la verkinto la tuta serio ekde 2007 estas eldonata ne plu en Svedio sed ĉe la Japana Esperanta Librokooperativo en Toyonaka (kaj la glosoj nun havas ne nur Esperantajn sed ankaŭ anglajn kaj japanajn klarigojn).

Jen la unua en serio de tri rakontoj en “facil-lingva” Esperanto; ĝi estas leĝera novelo intencita por distri la leganton, sed la leganto, kiun ĝi celas, estas la postbaza lernanto, ne kompetenta leganto de Esperanto.

Katrina, juna svedino de Gotenburgo, vojaĝas vagonare al Berlino por renkonti karan amikon Bruno. Bedaŭrinde, kiam ŝi alvenas en Berlino por sia ferio kun Bruno, ŝi trovas sin la tria persono en amtriangulo, ĉar Bruno jam faris pli-malpli konstantan aranĝon kun la bela blonda Franciska. La ferio ne estas tute komforta por Katrina, kaj por doni al si almenaŭ unu nokton sola kun Bruno, Katrina mensogas al Franciska — kaj la mensogo kondukas al katastrofo.

La libro konsistas el dek mallongaj ĉapitroj. Kiel ĉe Vojaĝo kun Katrina, kiun mi recenzis antaŭ iom da tempo, la morfemaro estas relative limigita — kiel Johansson klarigas en teĥnika postparolo, la 5,123 vortoj de la novelo estas kreitaj el 545 morfemoj (radikoj, afiksoj, gramatikaj finaĵoj ktp), el kiuj 426 troviĝas inter la plej oftaj en la lingvo. Malpli oftaj radikoj estas glositaj post la ĉapitroj, en kiuj ili aperas. Johansson informas nin, “la ĉapitroj 1-2 konsistas nur el mallongaj ĉefpropozicioj kun as- kaj is- [-as kaj -is? -DH] formoj de la verboj”, sed, same kiel ĉe Vojaĝo kun Katrina kie oni faras la saman pretendon, oni povas trovi la -i-formon de la verbo jam en la unua ĉapitro (vojaĝi almenaŭ du fojojn). Li ne parolas pri la afiksoj, sed mi kalkulis, ke li pli-malpli sisteme enkondukas 20, el kiuj ses (-ar-, -et-, mal-, -in-, ek- kaj re-) jam en la unua ĉapitro; ankaŭ aperas -ind- kaj -um-, sed nur en vortoj aparte glositaj, ne kiel parto de sistemo. Unu problemo pri la glosoj estas, ke la difinoj foje uzas kunmetitajn vortojn; sed la partoj de la kunmetitaĵoj ankoraŭ ne estas prezentitaj. Ekzemple, en la unua ĉapitro oni difinas: fantazio kiel “kaprica elpensaĵo”, kafo kiel “nigra varma trinkaĵo”, kaj studi kiel “lernadi”; sed -aĵ- aperas nur en ĉapitro 7 kaj -ad- nur en ĉapitro 8.

Tamen, interesa novelo, ne tro longa, facile legebla, kaj la eventuala kerno de tuta baza kurso pri la lingvo.

Johansson, Sten: Katrina’s Crime. Skövde: Al-fab-et-o, 2001. 36 p. Paper.

Note: My copy, from 2001, was published in Skövde, but by agreement with the author the entire series is being published, as of 2007, no longer in Sweden but at the Japanese Esperanto Book Cooperative in Toyonaka (and the glosses now have not only Esperanto but also Japanese explanations).

This is the first in a series of three stories in “easy language” Esperanto; it’s a light short story intended to amuse the reader, but the reader at whom it aims is the post-basic pupil, not a competent reader of Esperanto.

Katrina, a young Swedish woman from Gothenburg, travels by train to Berlin to meet her dear friend Bruno. Unfortunately, when she arrives in Berlin for her vacation with Bruno, she finds herself the third person in a love triangle, since Bruno has already established a more or less permanent arrangement with the beautiful blond Franciska. The vacation is not completely comfortable for Katrina, and to give herself at least one night alone with Bruno, Katrina tells Franciska a lie — and the lie leads to catastrophe.

The book consists of ten short chapters. As with Journey With Katrina, which I reveiwed some time back, the set of morphemes is relatively limited — as Johansson explains in a technical afterword, the 5,123 words of the story are created from 545 morphemes (roots, affixes, grammatical endings, etc.), of which 426 are among the most common in the language. Less usual roots are glossed after the chapters in which they appear. Johansson informs u, “chapters 1-2 consist only of short main propositions [sentences] with as- and is- [-as and -is? -DH] forms of the verbs”, but, as with Journey with Katrina where the same claim is made, the -i-form of the verb can be found as early as the first chapter (vojaĝi at least twice). He does not speak about the affixes, but I calculate that he more or less systematically introduces 20, of which six (-ar-, -et-, mal-, -in-, ek- and re-) as early as the first chapter; -ind- and -um- also appear, but only in words separately glossed, not as part of a system. One problem about the glosses is that the definitions occasionally use compounded words; but the parts of the compounds have not yet been presented. For example, in the first chapter we define: fantazio as “kaprica elpensaĵo”, kafo as “nigra varma trinkaĵo”, and studi as “lernadi”; but -aĵ- appears only in chapter 7, and -ad- only in chapter 8.

Nevertheless, an interesting short story, not too long, easily readable, and the possible nucleus of an entire basic course of the language.