English version

GUDSKOV, Nikolao: Epitomo de esperantologio. Moskvo: Impeto, 2002. 151p. Broŝurita.

Temas pri provo diskuti, pli-malpli komplete, la historion kaj aktualan staton de la Esperanto-movado. Ĝi komenciĝas per kvinpaĝa prezento de la interlingvistiko, kun priskriboj de la historioj de ses aliaj planlingvoj (Volapük, Idiom Neutral, Ido, Occidental, Novial kaj Interlingua-IALA) kaj mencioj de tri aliaj (Ruski Jezik, Latino sine Flexione kaj Basic English). Sed post tio sekvas dekpaĝa sinoptiko pri la historio de Esperanto, ĉefe en formo de jartabeloj. Gudskov poste dediĉas ses paĝojn al “Ideologio de Esperanto-komunumo”, kvankam li pli bone estus skribinta “ideologioJ”, ĉar li diskutas dek malsamajn. Sekvas la ĉefa parto de la libro, 30 paĝoj pri la literaturo kaj kulturo en Esperanto, kaj, similteme, 16 paĝoj pri la gazetaro kaj libroeldonado. Aliaj, malpli longaj partoj traktas organizojn, aranĝojn kaj renkontiĝojn, Esperanto-centrojn kaj instruado de Esperanto.

La libro forte emfazas ne la tutmondan Esperanto-movadon aŭ -komunumon, sed tiun de Rusio, kio ne estas aparte surpriza, ĉar la libro estas verkita “celant[e] prepariĝi al B- kaj C-nivelaj ekzamenoj de la Ĉefa Atesta kaj Lingva Komisiono de Rusia Esperantista Unio”. Evidente, libro kiu dediĉxus egalan spacon al, ni diru, la Esperanto-movado en Brazilo, Hungario kaj Ĉinio estus almenaŭ duoble tiel longa.

Ekzistas kelkaj relative gravaj mankoj. Parte tion kaŭzas la fakto, ke la libro aperis en 2002, kaj oni ne diskutas la evoluadon de la Esperanto-movado inter tiam kaj 2006. Sed unu aŭ du estis eviteblaj kaj evitindaj. Mi pensas aparte pri la subsekcio “Kinoarto”, en kiu oni mencias la krimfilmon Angoroj kiel “la solan plentempan (duon)profesian ludfilmon [en Esperanto]” kaj tute ne mencias la filmon “Incubus”, kiu estas sufiĉe vaste konata.

Iom amuze, en la unua suplemento (apendico), en listoj de kongresoj, Gudskov lasas sin delogi la “LandIisman” sistemon; la nomo de preskaux ĉiu lando finiĝas per -IO: Kubo fariĝas Kubio, Kanado fariĝas Kanadio, Nederlando fariĝas Nederio, ekzemple. Unu stranga kaj unika escepto: Usono restas Usono.

Cetere, la dua suplemento enhavas kelkajn valorajn kaj utilajn dokumentojn el la historio de Esperanto.

La libro estas utila por ĉiu, kiu volas ĉemane havi tian kompendion pri Esperanto.

Gudskov, Nikolao: Epitome of Esperantology. Moscow: Impeto, 2002. 151 p. Paper.

This is an attempt to discuss, more or less completely, the history and actual state of the Esperanto movement. It begins with a five-page introduction to interlinguistics, with descriptions of the histories of six other planned languages (Volapük, Idiom Neutral, Ido, Occidental, Novial and Interlingua-IALA) and mentions of three others (Ruski Jezik, Latino sine Flexione and Basic English). But after that there follows a ten-page synopsis of the history of Esperanto, mainly in the form of tables arranged by date. Gudskov then dedicates six pages to “Ideology of the Esperanto Community”, although he might better have written “IdeologIES”, since he discusses ten different ones. The main part of the book, 30 pages about literature and culture in Esperanto, follows, and, on a similar topic, 16 pages about Esperanto magazines and book publishing. Other, shorter parts discuss organizations, arrangements and get-togethers, Esperanto centers and the teaching of Esperanto.

The book strongly emphasizes not the global Esperanto movement and community but that of Russia, which is not especially surprising, given that the book was written “with the purpose of preparation for the B- and C-level examinations of the Main Attestation and Language Commission of the Russian Esperantist Union”. Evidently, a book that dedicated equal space to, let’s say, the Esperanto movement in Brazil, Hungary and China would be at least twice as long.

There are several relatively important lacunae. This is partly caused by the fact that the book appeared in 2002, and there’s no discussion of the development of the Esperanto movement from then through 2006. But one or two could and should have been avoided. I am especially thinking of the subsection “Motion Pictures”, in which the crime film Angoroj is mentioned as “the only full-length (semi-)professional film [in Esperanto]” with no mention of the film Incubus, which is quite widely known.

Somewhat amusingly, in the first supplement (appendix), in lists of congresses, Gudskov allows himself to be seduced by the “-IO” country name system; the name of almost every country ends in -IO: Kubo becomes Kubio, Kanado becomes Kanadio, Nederlando becomes Nederio, for example. One strange and unique exception: Usono remains Usono.

In addition, the second supplement contains several valuable and useful documents from the history of Esperanto.

The book is useful for everyone who wants to have such a compendium of Esperanto at hand.