kaj aliaj kantoj

English version

Hill, Margaret, Hill, David, & Auld, William: Dum la Noktoj kaj aliaj kantoj. Londono: Brita Esperanto-Asocio, 1976. 70p.

En la 1970aj jaroj, la Brita Esperanto-Asocio evidente interesiĝis pri kantlibroj. Aparte laŭdindaj estas Kantanta mia bird’ kaj Floroj sen kompar’, en kiu troviĝis diversaj popolmuzikaĵoj de la brita insularo, ĉefe tradukitaj de William Auld. Al tiuj libroj mi kutime turnas min kiam mi serĉas la muzikon, kiun mi aŭdis en tiu aŭ alia filmo (ekz-e The Wicker Man kaj Empire of the Sun, laŭ mia memoro).

Tria muziklibro ne estis tiel sukcesa: la recenzata. Temas pri kolekto de 21 kantoj, kies originalajn tekstojn pliparte verkis William Auld (kvankam “Kongresanoj” kaj “Kvar mil mejlojn for” estas verkitaj de Margaret Hill), kaj por kiuj la muzikon verkis pliparte Margaret kaj David Hill (sed Auld evidente komponis tiun per “Sable de l’ tempo”, alternativon por “Mia filino trijara”, kaj la melodion por “Incitnudiĝo”). Al kelkaj poemoj oni ankaŭ adaptis muzikon de popolmelodioj (aŭ ĉu oni adaptis la poemojn al la muziko?).

Estas iom plezure provi kanti la poemojn ― almenaŭ kiam la koncerna gamo ne havas kvar diesojn, pri kiuj mi devas atenti. Tamen, laŭ mi la kantoj ne estas aparte memorindaj. La poemoj estas ĝenerale bone verkitaj, kaj kompreneblaj, kun unu-du esceptoj; en la 12-versa “Vesperinsulo” mi trovis kvar radikojn, kiujn mi, dum preskaŭ duonjarcento da esperantisteco, ne konis (vrak’, skler’, ruŝ’, rug’; sed la lasta eble estas tajperaro por ruĝ’). Mi tamen ne kantus ilin, senintence, dum mi promenus laŭ la strato.

La muziko estas, pliparte, intencita por gitarludo (tiam, kiel nun, populara muzikmetodo), kaj la libro finiĝas per la kutima akordotabelo. La verkintoj tamen rekomendas, ke “Staru fortike” (p. 38) oni muziko per la sakfluto.

La kantojn akompanas kelkaj belaj designitaj vinjetoj de Jennifer Murray.

Hill, Margaret, Hill, David, & Auld, William: During the Nights and other songs. London: Brita Esperanto-Asocio, 1976. 70 p.

Back in the seventies, the British Esperanto Association was obviously interested in song-books. Kantanta mia bird’ and Floroj sen kompar’, in which there were various pieces of folk music from the British Isles, mainly translated by William Auld, were especially laudable. It is to those books that I usually turn when I’m looking for the music that I’ve heard in some movie or another (e.g. The Wicker Man and Empire of the Sun, if I remember correctly).

A third book of music was not as successful: the one herewith reviewed. This is a collection of 21 songs whose original texts were written for the most part by William Auld (although “Kongresanoj” and “Kvar mil mejlojn for” were written by Margaret Hill), and for which the music was mostly written by Margaret and David Hill (but Auld evidently composed that for “Sable de l’ tempo”, an alternative for “Mia filino trijara”, and the melody for “Incitnudiĝo”). Music from folk melodies was also adapted to a few of the poems (or was it the poems that were adapted to the music?)

It is somewhat pleasant to try and sing the poems — at least when the scale in question doesn’t have four sharps to which attention has to be paid. But I don’t find the songs especially memorable. The poems are generally well written, and understandable, with one or two exceptions; in the 12-line “Vesperinsulo” I found four roots that I, after half a century of speaking Esperanto, didn’t recognize (vark’, skler’, ruŝ’, rug’; but that last may just be a typo for ruĝ’). In any case, I wouldn’t sing them unconsciously while I was walking down the street.

The music is, for the most part, meant to be played on the guitar (then, as now, a popular instrument), and the book closes with the usual table of chords. The authors do recommend that “Staru fortike” (p. 38) be played on the bagpipes.

The songs are accompanied by several nicely drawn vignettes by Jennifer Murray.